Interfejs aplikacji Mock Location

Aplikacja nie ma osobnego „ekranu głównego” — mapa zajmuje go w całości, a przyciski leżą na niej jako półprzezroczyste kółka. Taki układ nie wynika z wyglądu: symulację prawie zawsze włącza się w biegu, jedną ręką, dlatego wszystko, co trzeba nacisnąć, zebrano przy dolnej krawędzi ekranu, w zasięgu kciuka.

W lewym dolnym rogu jest przycisk symulacji — jedyny przełącznik pozorowanej lokalizacji. Dopóki jest pomarańczowy, system podaje wszystkim aplikacjom wybrany przez Ciebie punkt zamiast prawdziwego. Po prawej jest kolumna ze skalą i przyciskiem powrotu do siebie. U góry jest podpowiedź: jedyne miejsce, w którym aplikacja zwraca się do użytkownika słowami, i to tam pokazuje wymagane ustawienia, adres wybranego punktu i ostrzeżenia o jakości sygnału.

Przycisk symulacji

Krótkie dotknięcie włącza i wyłącza pozorowaną lokalizację. Na mapie nie ma osobnego przycisku „start”: punkt ustawia się dotknięciem samej mapy, a ten przycisk decyduje tylko o tym, czy symulacja jest włączona.

Wyszukiwanie

Otwiera nad mapą panel z polem wyszukiwania i zapisanymi miejscami. Mapa pod spodem się rozmywa, ale pozostaje widoczna.

Wprowadzanie głosowe

Dyktowanie adresu zamiast wpisywania: aplikacja rozpoznaje mowę offline i szuka wskazanego punktu.

Skala

Plus i minus. Przytrzymanie powtarza krok, dopóki trzymasz palec — przy dużych zmianach skali to wyraźnie szybsze niż seria dotknięć.

Bieżąca lokalizacja

Przy wyłączonej symulacji przenosi kamerę do prawdziwego punktu i ponownie go sprawdza. Przy włączonej ten sam przycisk prowadzi kamerę do pozorowanego punktu: w tym trybie nie ma prawdziwej pozycji do śledzenia.

Konto

Panel logowania. Konto jest wspólne ze stroną i to ono łączy listy na telefonie z kontem w serwisie.

Podpowiedź u góry

Przed pierwszym uruchomieniem — wymagane ustawienia, później — adres i współrzędne wybranego punktu. Jest też przyciskiem: dotknięcie otwiera właściwą sekcję ustawień systemowych.

Punkty na mapie

Niebieskie kółko — Twoja prawdziwa pozycja według systemu. Pomarańczowa pinezka — punkt, który widzą inne aplikacje, gdy symulacja jest włączona.

Panel wyszukiwania to jedna lista z dwiema kartami. „Wszystkie” to historia: trafia tam automatycznie każdy punkt, do którego kiedykolwiek przenosiłeś symulację. „Ulubione” — to, co sam oznaczyłeś serduszkiem. Pole wyszukiwania szuka jednocześnie w adresach przez geokoder i w zapisanych wpisach, więc znane miejsce znajdziesz po nazwie, a nie po adresie.

Ważny szczegół, który na początku nie jest oczywisty: listy się nie dublują, tylko patrzą na te same wpisy. Serduszko jest właściwością wpisu historii, więc zdjęte w „Ulubionych” gaśnie też we „Wszystkich”, bez osobnego sprzątania drugiej listy. Jednocześnie ten sam adres zapisany w różnym czasie pozostaje dwoma różnymi wpisami: aplikacja nie uznaje współrzędnych za „to samo miejsce”, bo inaczej bliskie dotknięcia mapy o prawie identycznych współrzędnych po cichu nadpisywałyby się nawzajem.

Nazwy i ikony edytuje się w miejscu. Przytrzymanie wiersza zamienia go w pole edycji — adres z geokodera rzadko brzmi jak nazwa miejsca, a zmiana nazwy jest potrzebna częściej, niż się wydaje. Przytrzymanie kwadratu z ikoną otwiera siatkę 15 emoji: hulajnoga, samochód, dom, sklep — żeby punkty kurierskie od razu odróżniały się od domowych. Przycisk „Wyczyść” usuwa całą listę naraz, ale od razu zmienia się w „Przywróć” — cofnięcie jest możliwe, dopóki ekran jest otwarty.

Szczegóły o limitach list w planie darmowym znajdziesz w sekcji „Miejsca, wyszukiwanie i historia”.

Konto w aplikacji i konto na stronie to jedno i to samo. Rejestrację i odzyskiwanie hasła potwierdza się kodem z e-maila, a po zalogowaniu ulubione i historia zaczynają się synchronizować w obie strony: zmiana na telefonie pojawia się na koncie w serwisie i odwrotnie.

Plakietka planu pokazuje nie to, co zapisano w profilu, tylko to, co jest potwierdzone w danej chwili: wygasła subskrypcja obniża limity nawet bez internetu. A jeśli listy na telefonie i na serwerze zmieniły się niezależnie — na przykład telefon długo był offline — aplikacja nie scala ich po cichu, tylko zatrzymuje się i pyta o kierunek synchronizacji. Ciche scalanie oznaczałoby tu utratę danych, o której użytkownik dowiedziałby się na końcu.

Co dokładnie daje subskrypcja, opisano na stronie planów, a pytania o urządzenia i synchronizację zebraliśmy w sekcji „Konto i synchronizacja”.

Część funkcji umieszczono pod przytrzymaniem, żeby nie zajmowały miejsca na ekranie. Wszystkie są wymienione tutaj — w samej aplikacji ludzie znajdują je albo przypadkiem, albo z tej strony.

Przytrzymanie przycisku symulacji

Tryb blokady: dotknięcia mapy i przycisków przestają działać, działa tylko czerwony przycisk. Chodzi o to, że „telefon jest w kieszeni, a punkt jedzie ze mną”. Wyjście — tym samym przytrzymaniem; krótkie dotknięcie w tym trybie celowo nic nie robi.

Przytrzymanie przycisku lokalizacji

Mapa obraca się zgodnie z kierunkiem ruchu. Przy włączonej symulacji gest nie działa: w tym trybie kamera należy do wybranego punktu.

Przytrzymanie plusa lub minusa

Skala zmienia się krok po kroku, dopóki palec jest na przycisku.

Przytrzymanie wiersza listy

Zmienia nazwę wpisu od razu w wierszu, bez osobnego okna dialogowego.

Przytrzymanie ikony wpisu

Siatka 15 ikon dla tego wpisu.

Przytrzymanie podpowiedzi z wymaganiami

Ukrywa punkt, którego nie da się odhaczyć w ustawieniach — na przykład gdy nakładka producenta nie pokazuje potrzebnego przełącznika.

Przegląd pokazuje, jak wygląda aplikacja i gdzie co jest. Żeby symulacja zadziałała na samym telefonie, trzeba raz włączyć tryb programisty i wybrać aplikację do pozorowania lokalizacji — instrukcja krok po kroku ma siedem kroków i nie wymaga root.

Jeśli system zamyka aplikację w tle i symulacja sama się wyłącza, zajrzyj do instrukcji dla konkretnych nakładek: Xiaomi (MIUI i HyperOS), Samsung Galaxy i Huawei bez usług Google.