Нишонгари ҷойгиршавии воқеӣ ях кард ё ба ҷойи нодуруст рафт
Барнома худаш пай мебарад, ки манбаи ҷойгиршавӣ дигар муфид нест, ва онро дар ду қадам барқарор мекунад. Одатан чанд сония интизор шудан ё тугмаи ҷойгиршавии ҷориро пахш кардан кифоя аст.
Манбаъ метавонад расман кор кунад, вале ҳамон нуқтаи кӯҳнаро баргардонад — масалан, вақте ки телефон муддати дароз дар киса дар дохили бино аст. Дар қадами аввал барнома дархости алоҳидаи ҷойгиршавӣ мекунад, дар қадами дуюм — обуна ба манбаъро пурра аз нав месозад. Ҳарду қадам худкор иҷро мешаванд.
Пахши тугмаи ҷойгиршавии ҷорӣ инро тезонад: он ҳам ҷойгиршавиро аз нав мепурсад ва ҳам пайгирии камераро боз фаъол мекунад.
Агар нишонгар ба шаҳри дигар кӯчида, дар он ҷо монад, эҳтимол ин ҳолати сигнали ғайрибоэътимод аст, ки дар боло тавсиф шудааст, — барнома огоҳии мувофиқро нишон медиҳад ва ба нуқтаи охирини тасдиқшуда бармегардад.