«Интихобшудаҳо» аз «Таърих» чӣ фарқ дорад?

Интихобшудаҳо — ҷойҳое, ки шумо худатон нигоҳ доштед ва ба таври қулай ном гузоштед. Таърих — нуқтаҳое, ки дар онҳо шумо ивазкуниро фаъол кардед: онҳо ба он ҷо худкор ворид мешаванд.

Таърих худаш пеш бурда мешавад ва ба саволи «ман охирҳо ба куҷо гузаштам» ҷавоб медиҳад. Интихобшудаҳо — рӯйхати дастии нуқтаҳои доимӣ: хона, идора, суроғаи санҷишӣ дар шаҳри дигар.

Қайди интихобшуда ба сабти мушаххас вобаста аст, на ба координатаҳо. Оқибати амалӣ: агар ивазкуниро аз ҷойи интихобшуда оғоз кунед, сабте, ки дар таърих пайдо мешавад, бо дилча қайд карда намешавад, гарчанде координатаҳояшон мувофиқанд, — инҳо сабтҳои гуногунанд. Нест кардани ҷой аз интихобшудаҳо дилчаро аз сабти марбути таърих худаш мебардорад.

Савол монд? Ба дастгирӣ нависед.