این برنامه برای چه کسانی است؟
برای برنامهنویسان و QA، تا سناریوهای وابسته به مکان را بدون رفتن به محل آزمایش کنند؛ و برای بقیه، برای کارهای شخصی در برنامههایی که مکان ساختگی را پشتیبانی میکنند.
روشنتر است که بر اساس کار تقسیم کنیم، نه بر اساس شغل.
برنامهنویسان و آزمایشگران، برای بازسازی سناریوهای وابسته به مکان بدون رفتن به محل. باگی که در نقطه مشخصی از شهر رخ میدهد، به اجرایی تکرارپذیر از پشت میز تبدیل میشود: مجموعهای از نقطههای مرجع در برگزیدهها ذخیره، بین وبسایت و دستگاههای آزمایشی همگام و با یک ضربه فراخوانده میشود. راهنمای جداگانه با فهرست بررسی در مقاله آزمایش مکان آمده است.
کسانی که نمیخواهند نشانی دقیقشان را بدهند. برخی برنامهها بیآنکه واقعاً لازم باشد مکان را میخواهند و رد کردن دسترسی آنها را کاملاً از کار میاندازد. جعل موقعیت گزینه سومی بین «نشانی دقیقم را بدهم» و «از برنامه استفاده نکنم» میدهد: بهجای آپارتمان، محله یا شهر را بدهید.
کسانی که به منطقهای دیگر نیاز دارند. دیدن نقشهها، برنامههای زمانی، آگهیهای محلی و قیمتها آنطور که ساکن شهری دیگر میبیند، سناریویی است که جعل موقعیت در آن کسی را گمراه نمیکند.
بهتر است از پیش بگوییم برنامه به کار چه کسانی نمیآید. جایی که سرویس نشان «منبع ساختگی» را میخواند و با مختصات جعلی کار نمیکند، کمکی نمیکند: برنامههای بانکی، تأیید تحویل، ثبت ساعت کار سازمانی، بازیهای دارای ضدتقلب. این نقص نیست، بلکه پیامد آن است که برنامه فقط در چارچوب سازوکار داخلی اندروید کار میکند و جعل موقعیت را پنهان نمیکند.
و جای VPN را نمیگیرد. VPN تغییر میدهد ترافیک شبکه شما از کجا بیاید؛ جعل موقعیت مختصاتی را تغییر میدهد که سیستم به برنامهها میدهد. برنامهای که مکان را از روی نشانی IP تعیین میکند متوجه مختصات جعلی نمیشود و برنامهای که مختصات را از سیستم میخواهد متوجه VPN نمیشود. گاهی هر دو لازماند؛ نمونهها را در مقاله جعل موقعیت یا VPN ببینید.